a
tel. 89 649 08 00, tel. 89 649 24 18, faks 89 649 48 82, e-mail: gmina@gmina-ilawa.pl .
HomeDla turystyObszary Natura 2000

Obszary Natura 2000

Obszary Natura 2000

Na terenie gminy znajdują się 6 obszarów Natura 2000: Lasy Iławskie, Jezioro Karaś, Dolina Drwęcy, Aleje Pojezierza Iławskiego, Ostoja Iławska i Ostoja Radomno.

1) Obszar Specjalnej Ochrony Ptaków „Lasy Iławskie” PLB 280005

Opis obszaru: duży kompleks leśny (60% powierzchni zajmują drzewostany ponad 40-letnie), obejmuje także tereny bagienne rozproszone po całym obszarze. Występuje tu 31 jezior, o zróżnicowanej wielkości (od 0,5 do 163 ha), które reprezentują wszystkie typy troficzne. Niektóre z nich mają urozmaiconą linię brzegową i liczne wysepki, jak np. jez. Jeziorak, najdłuższe jezioro w Polsce. Na terenie dominują drzewostany bukowe i sosnowe. W bezodpływowych zagłębieniach terenu, o wysokim poziomie wód gruntowych, rosną bory bagienne i lasy olszowe.

Wartości przyrodnicze: występuje co najmniej 29 gatunków z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej, 10 gatunków z Polskiej Czerwonej Księgi. W okresie lęgowym obszar zasiedla rybołów, bielik, gągoł, a także: kania czarna, kania ruda, podgorzałka, podróżniczek, trzmielojad; w stosunkowo dużej liczebności występuje: bocian czarny, orlik krzykliwy, żuraw, rybitwa czarna.

Ostoja ważna dla ochrony dobrze zachowanych siedlisk buczyny (pomorskiej i kwaśnej), zboczowych lasów klonowo-lipowych oraz grądu subatlantyckiego. Liczne są także płaty łęgów jesionowo-olszowych. Obszar ważny dla ochrony bobra i wydry. Bogata flora roślin naczyniowych (790 taksonów) z licznymi gatunkami rzadkimi i ginącymi w skali Polski oraz gatunkami prawnie chronionymi.

2) Obszar specjalnej ochrony siedlisk „Jezioro Karaś” PLH 280003

Opis obszaru: rozległy kompleks torfowiskowo-bagienno-jeziorny znajdujący się w schyłkowej fazie ewolucji jeziora. Zachodzi tu intensywny proces osadzania się materii organicznej pochodzącej z podwodnych łąk ramieniowych i rdestnicowych oraz z roślinności szuwarowej. Jednocześnie, na długim odcinku linii brzegowej, następuje dośrodkowe odgórne narastanie rozwodnionego pła szuwaru nerecznicowo-trzcinowego ku środkowym partiom jeziora. W niektórych częściach zbiornika tworzą się liczne wyspy typu szuwarowgo i zaroślowo-szuwarowego, przyczyniając się z kolei do odśrodkowego zarastania akwenu. W rezultacie dość szybkiego lodowacenia jeziora, na stosunkowo niedużym obszarze występuje szeroka gama zbiorowisk będących stadiami pierwotnej sukcesji. Są to np. specyficzne minerotroficzne mszary, szuwary lądowe, zarośla łozowe, brzeziny i różne postaci olsów. Cechą szczególną roślinności torfowiskowej części rezerwatu jest jej w pełni naturalny charakter.

Wartości przyrodnicze: na terenie obszaru stwierdzono występowanie 3 rodzajów siedlisk z Załącznika I Dyrektywy Rady 92/43/EWG. W jeziorze Karaś doskonale zachowane są zespoły hydrofitów jeziornych, a wśród nich bardzo rzadkie zespoły ramieniowe. Spośród budujących je gatunków ramienic, 7 znajduje się w rejestrze czerwonej księgi glonów zagrożonych w Polsce.

W rezerwacie można obserwować powstawanie różnych typów lasu – od stadiów inicjalnych do postaci dojrzewających. Zbiorowiska wykazują bardzo wysoki stopień naturalności, a nawet szereg cech pierwotnych. Licznie reprezentowana jest tu grupa roślin ginących i zagrożonych lokalnie. Występują tu 3 gatunki z Załącznika II Rady 92/43/EWG. Obszar ma również duże znaczenie dla ochrony ptaków.

3) Obszar specjalnej ochrony siedlisk „Dolina Drwęcy” PLH 280001

Opis obszaru: obszar stanowi teren rezerwatu „Rzeka Drwęca” z dopływami Grabiczek i Dylewka oraz z przyujściowymi fragmentami kilku rzek. Oprócz samych wód, teren ostoi obejmuje pasy gruntu o szerokości 5 m, po obu stronach rzek wchodzących w skład rezerwatu „Rzeka Drwęca” oraz obszar stanowiący mozaikę siedlisk z różnego typu zbiornikami wodnymi (starorzecza), lasami łęgowymi i ekstensywnie użytkowanymi łąkami w dolinie rzeki.

Wartości przyrodnicze: obszar ważny dla ochrony bogatej ichtiofauny i mozaiki siedlisk związanych z doliną rzeczną. Stwierdzono tu występowanie 12 rodzajów siedlisk z załącznika I Dyrektywy Rady 92/43/EWG. Sama Drwęca stanowi jedyny ichtiologiczny rezerwat na terenie województwa warmińsko-mazurskiego. Rzeka Drwęca i jej dorzecze objęte jest krajowym programem restytucji ryb wędrownych.

Obszar stanowi cenny zasób zróżnicowanych siedlisk dla gatunków zwierząt rzadkichi poddanych ochronie związanych ze środowiskiem wodnym – występuje tu 11 gatunków z Załącznika II Dyrektywy Rady 92/43/EWG, w tym 7 gatunków ryb.

Dodatkowym atutem obszaru jest jego kształt, sprzyjający zachowaniu tras migracjii rozprzestrzeniania się wielu gatunków fauny i flory. Jest to korytarz ekologiczny między Doliną Wisły a Pojezierzem Mazurskim.

4) Potencjalny obszar specjalnej ochrony siedlisk „Aleje Pojezierza Iławskiego” PLH 280025

Opis obszaru: kompleks alei dębowych na Pojezierzu Iławskim, zwłaszcza w okolicach Szymbarka i Kamieńca. Obecnie wiek niektórych drzew w alejach osiąga 300 lat.

Wartości przyrodnicze: jedna z największych ostoi pachnicy Osmoderma eremita w Polsce. Poza pachnicą także bogate zgrupowanie innych chrząszczy saproksylicznych. W alejach występują także rzadkie bezkręgowce.

5) Potencjalny obszar specjalnej ochrony siedlisk „Ostoja Iławska” PLH 280027

Opis obszaru: duży kompleks leśny (60% powierzchni zajmują drzewostany ponad 40-letnie), obejmujący także tereny bagienne rozproszone po całym obszarze. Występuje tu 31 jezior, o zróżnicowanej wielkości (od 0,5 do 163 ha), reprezentujących wszystkie typy troficzne. Niektóre z nich mają urozmaiconą linię brzegową i liczne wysepki, jak np. jez. Jeziorak, najdłuższe jezioro w Polsce. Na terenie dominują drzewostany bukowe i sosnowe. W bezodpływowych zagłębieniach terenu, o wysokim poziomie wód gruntowych, rosną bory bagienne i lasy olszowe. Obok leśnych, wodnych, bagiennych i torfowiskowych zbiorowisk roślinnych występują tu różnorodne zbiorowiska segetalne.

Wartości przyrodnicze: ostoja ważna dla ochrony dobrze zachowanych siedlisk buczyny (pomorskiej i kwaśnej) na kresowych stanowiskach swojego zasięgu, a także dla grądów. Liczne są także płaty łęgów jesionowo-olszowych. Obszar ważny dla ochrony bobra i wydry. Istotne populacje bezkręgowców: zalotki większej i pachnicy dębowej. Wato też podkreślić bogata florę roślin naczyniowych (790 taksonów) z licznymi gatunkami rzadkimi i ginącymi w skali Polski oraz gatunkami chronionymi.

6) Projektowany specjalny obszar ochrony siedlisk „Ostoja Radomno”

Opis obszaru: ostoja Radomno położona jest w dużym i zwartym kompleksie leśnym (Nadleśnictwa Iława), dwa kilometry na południe od Iławy, w otoczeniu doliny Strugi Radomno, prawego Drwęcy. W ostoi dominują zbiorowiska leśne w mozaice z jeziorami i zabagnieniami, położonymi w rynnach polodowcowych. Ostoja leży w północno-wschodniej części Pojezierza Brodnickiego, na południowym krańcu sandru iławskiego. Krajobrazowo teren jest zróżnicowany, występują tu pagórki i wzgórza morenowe z pojedynczymi kemami, jak i płaskie lub pofałdowane sandry. Niewielka Struga Radomno przepływa przez jeziora Lonken (Łąckie, Brzozy) i Radomno. Fragmentami płynie równinami biogenicznymi, rozcinając osady wapienne (gytie). Na odcinkach głęboko wciętych jest zasilana licznymi wysiękami. Jeziora w ostoi rozdzielone są wyniesieniami i w większości należą do jezior eutroficznych – Radomno, Czerwone, Głębokie (Czyste), Zgniłek, Lonken. Są tu też śródleśne jeziora dystroficzne, do których należą Kociołek, Maiałkie (Głębokie) i jeziorka na wschód od Smolnik.

Wzdłuż Strugi Radomno, na północ od jez. Radomno, rozciągają się przepływowe torfowiska niskie – mechowiska, jedne z najlepiej zachowanych w regionie. W zbiorowiskach roślinnych zaznacza się duży udział gatunków źródliskowych. W śródleśnych zagłębieniach wytworzyły się torfowiska wysokie i przejściowe, w kompleksie z jeziorami dystroficznymi. Są tu mszary przygiełkowe i kępkowo-dolinkowe, a także zbiorowiska z turzycą bagienną i bagnicą torfową.

Wartości przyrodnicze: ostoja Radomno to obszar o dobrze zachowanych siedliskach Natura 2000. Zanotowano tu 12 siedlisk z Załącznika I Dyrektywy Rady 92/43/EWG zajmujących 35% obszaru. Wyjątkowo dobrze zachowane jest mechowisko nad Strugą Radomno. Ostoję cechuje wysoka bioróżnorodność.

Przygotowano na podstawie SDF.

Share With:
No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.